...Home Page.
  ...About Page in English.
  ...Terra Page Armenian.
  ...Oriental Orthodox.
  ...Armenia.

 

Միացյալ Եվրոպական Քրիստոնեություն՝

– Եկել է աղանդը բուժելու ժամանակը –

 

 

 

  Etchmiadzin Cathedral
    Էջմիածնի Մայր Տաճար – Etchmiadzin Cathedral    
         
 

Well befitting a nation which became the first Christian state in 301 Anno Domini under the spiritual leadership of
Գրիգոր Լուսաւորիչ – Γρηγόριος Φωστήρ – Saint Gregory the Illuminator of Armenia (* c. 257, or as early as 240 – c. 331 †)
and the temporal kingship of Տրդատ Գ – Trdat (Tiridates) III the Great (* c. 250 – c. 330 †), the original church
was built on this location in that same year of 301, and strikingly for all Christian Church architecture in the world,
the main structure of the present Cathedral building, though added to in later centuries, dates to 483-4 Anno Domini.

 

 

 

 

Այս կայքէջի հիմնական նպատակը՝ «Միացյալ Եվրոպական Քրիստոնեություն ՝ Եկել է աղանդը բուժելու ժամանակը» ֆիլմի մասին տեղեկատվության տրամադրումն ու քարոզումն է: Իր հերթին այս ֆիլմի հիմնական նպատակն է ինչ-որ չափով ներդրում ունենալ Ուղղափառ-Կաթոլիկ եկեղեցիների վերամիավորման և քրիստոնյաների մեջ ավելի մեծ քաղաքակիրթ միավորման և ամբողջականության ստեղծման կամ վերաստեղծման մեջ՝ սկսելով Եվրոպայի քրիստոնյաներից: Այս ֆիլմը նպատակ ունի իր խոսքն ուղղել հավատավոր քրիստոնյաների համայնքին: Անհրաժեշտ է ընդգծել, որ «Միացյալ Եվրոպական Քրիստոնեություն ՝ Եկել է աղանդը բուժելու ժամանակը» ավելի շուտ երկու ֆիլմ է, քան մեկ ֆիլմի երկու մաս, որովհետև այնտեղ առկա երկու թեմաները շատ հեռու են մեկը մյուսից: Մեկ թեման՝ Եվրոպական Քրիստոնեություն, շատ կարևոր է: Մյուս թեման՝ Եկեղեցին, անհամեմատելիորեն ավելի կարևոր ?:  ?? ակնկալեք ակնհայտ հակասությունների բացակայություն հասկանալու համար այն , թե ինչպես հավատավոր քրիստոնյաների համայնքը պետք է ընդունի այս երկու հարցերը:

Առաջին մասը, եկեք այն կոչենք ֆիլմ առաջին, վերաբերվում է աստվածաբանական, կրոնական և այլ հարցերի, որոնցում ներգրավված է եղել աղանդը 5-րդ դարում՝ եկեղեցու ներսում և առավելապես Մեծ Աղանդը Եկեղեցու ներսում, որն ըստ ավանդույթի թվագրվում է 1054թ., որը ծավալվում է 9-րդ դարից մինչև վաղ 13-րդ դար և հետո: Ելնելով ֆիլմում ներկայացված փաստերից և մեր պայքարում նրանց ունեցած դերից՝ հասկանալու Աստծո մտադրությունը կապված Իր Եկեղեցու հետ.այս բանավեճին անլուրջ չի կարելի վերաբերվել: Հաշվի առնելով այն ընկալումը, որ կիսում են բոլոր քրիստոնյաները կապված Աստծո պատվիրանի հետ՝ նման միասնության նկատմամբ և որը նախապես արտացոլված էր Սուրբ Գրքում և որը վերարտադրված է այս կայքէջում. այս բանավեճերը չեն կարող ընկալվել որպես անհաղթահարելի:

Ներկայիս իրողությունները, ինչպես նաև նախնական նշանավոր մտածողների այս ոլորտներին վերաբերող գրություններում՝ ավագ Եկեղեցու հիերարխիային վերաբերող երկխոսությունները և ծրագրերը վկայում են, որ ընդհանուր համախմբումը հնարավոր է ավանդական եկեղեցիների միջև, նրանք, որոնք պահպանել են Քրիստոնեական ծիսակարգերը, ամենից առաջ Խավարումը (Վերջին Ընթրիք) և քրիստոնեական իրավահաջորդությունը և օրինականորեն ձեռնադրված քահանայությունը: Դրանք ըստ իրենց համայնքներում հավատացյալների թվի աճման կարգի հետևյալն են՝ (1)Արևելյան Ուղղափառ եկեղեցիները (2) Ուղղափառ Եկեղեցիները, որոնք կապված են Պոլսո Տիեզերական Պատրիարքի հետ և Կաթոլիկ Եկեղեցին: Այս ֆիլմի հեղինակը այս ընդհանուր համաձայնեցված ցանկին  կավելացներ չորրորդ խումբ: Մինչ և՛ Ուղղափառ և՛ կաթոլիկ եկեղեցիները պաշտոնապես փորձում են առնչվել այս խմբի եկեղեցիների հետ գործ չունենալով նրանց հետ, իհարկե հնարավոր չափով անտեսելով նրանց գոյությունը: Այս չորրորդ խումբը կարելի է կոչել Բյուզանդա-սլավոնական ծիսական ավանդույթների Ուղղափառ եկեղեցիներ, որոնք կապված չեն  Պոլսո Տիեզերական Պատրիարքի հետ: Ուկրաինական Ուղղափառ եկեղեցին, Կիևի պատրիարքարանը մեծ թվով եկեղեցիների միջև ամենամեծն է, որոնք հայտնվել են այս կրոնական խառնաշփոթի մեջ: 

Չնայած այն հանգամանքին, որ Բողոքականները Քրիստոնեության համար կարևոր են, Բողոքականության և արևմտյան Եկեղեցու նրա անհամար մասնաճյուղերը, որոնք ի հայտ եկան (մի քանի փոքր բացառություններով) 16-րդ դարում, այս առաջին ֆիլմի մաս չեն կազմում: Թեև նրանք ավելի շատ համարվում են այն պատմության մաս, որը պատմվում ? «երկրորդ» ֆիլմում: 

Երկրորդ ֆիլմը դիտողի ուշադրությանն է հրավիրում քաղաքակրթական վերլուծության վրա, այն իմաստով, թե ինչ է արժեցել քրիստոնեության միասնության բացակայությունը: Այն հիմնականում բաղկացած է Աղանդի մի շարք դեպքերի ուսումնասիրություններից: Այն նաև դիտողին դրդում է խորհրդածել այն մասին, թե ողջ քրիստոնյա աշխարհին, սկսած Եվրոպական Քրիստոնեությունից, ինչպիսի ապագա է սպասվում Աղանդի պայմաններում, եթե շարունակվի քրիտոնեական միասնության բացակայությունը: Ըստ Ձեզ, մենք ինչպե՞ս կվարվենք: Կգնա՞նք ճիշտ ուղղությամբ:

Միայն հավատացյալների համայնքը վերջնականապես կարող է որոշել, թե արդյոք եկեղեցին միասնական կլինի կամ իսկապես չի կարողանա այդպիսին լինել: Եկեղեցու հիերարխիաներից յուրաքանչյուրն ունի իր նշանակված դերը: Նրանք պատրաստ չեն միասնական հռչակագիր կամ Առաքելական Սահմանադրություն կամ այլ փաստաթղթեր ստորագրել, որոնց օգնությամբ կվերածնվի միասնությունն ու Հաղորդությունը, բայց եթե նույնիսկ նրանք դա անեին, ապա հավատացյալ քրիստոնյա համայնքի բացակայության պայմաններում նման հռչակագիրը կձախողվեր, ինչպես այն տեղի ունեցավ 1439 թվականին........ և Քրիստոնեական ամենամեծ եկեղեցին դարձավ Մզկիթ:

 

 
         
     
         
 

Այսպիսով դուք պետք է որոշեք: Դուք ուզու՞մ եք այս միասնությունը:

Խնդրում եմ այս հարցի շուրջ կրկին մտածել ֆիլմը դիտելուց հետո:

 
         
 

«Բաժանումը բացահայտ կերպով հակադրվում է Քրիստոսի կամքին, այն խոչընդոտներ է առաջացնում աշխարհում և վնաս է պատճառում՝ յուրաքանչյուր էակին Լավ Լուրեր բերելու նրա ամենասուրբ գործին.... հավատալ Քրիստոսին նշանակում է երազել միասնության մասին, հավատալ միասնության մասին նշանակում է երազել եկեղեցու մասին, երազել եկեղեցու մասին նշանակում է երազել հաղորդության աղոթքի մասին, որը համապատասխանում է դարերով շարունակվող Հոր հավիտենական պլանին: Այդպիսին է Քրիստոսի աղոթքի իմաստը «Ut unum sint»    
                              Հովհաննես Պողոս Երկրորդ, «Էնցիկլիկա» 1995.

«Այն պատերը, որոնք բաժանում են մեզ չեն հասնում դրախտ»
                              Պլատոն, Կիևի Մետրոպոլիտ

   
         
  Մարդը ենթադրում է,   Աստված տնօրինում  
         
         

 

 

Language Button Russkii that is for Russian Language Button Deutsch that is for German Language Button Język Polski that is for Polish Language Button Ukrayinska Mova that is for Ukrainian Language Button Italiano that is for Italian Language Button Español that is for Spanish Language Button Français that is for French Language Button Srpski that is for Serbian Language Button Hrvatski that is for Croatian Language Button Ellinika that is for Greek
Language Button Malti that is for Maltese Language Button Nederlands that is for Dutch and Flemish Language Button Magyar that is for Hungarian Language Button Belaruskaya Mova that is for Belarusian Language Button Kartuli Ena that is for Georgian Language Button Gaeilge that is for Irish Language Button Hayeren that is for Armenian Language Button Română that is for Romanian Language Button Svenska that is for Swedish Language Button Português that is for Portuguese
Language Button Català that is for Catalan Language Button Lëtzebuergesch that is for Luxembourgish Language Button Bulgarski Ezik that is for Bulgarian Language Button Makedonski Jazik that is for Macedonian Language Button Bosanski that is for Bosnian Language Button Crnogorski Jezik that is for Montenegrin Language Button Shqip that is for Albanian Language Button Dansk that is for Danish Language Button Norsk that is for Norwegian Language Button Íslenska that is for Icelandic
Language Button Latīna that is for Latin Language Button Sardu that is for Sardinian Language Button Lietuvių Kalba that is for Lithuanian Language Button Latviešu that is for Latvian Language Button Eesti that is for Estonian Language Button Čeština that is for Czech Language Button Slovenčina that is Slovak Language Button Slovenščina that is for Slovene Language Button Suomi that is for Finnish Language Button Arāmît Armāyâ Arāmāyā  that is for Aramaic
 

 

  David of Sassoun  
  Established in the 8th to 10th centuries as an oral national epic during the Muslim invasions — then Arab, not Turk — Սասնա ծռեր Սասունցի – The Strongmen of Sassoun was set to writing only in 1873 by Bishop Garegin Srvandztiants of the Armenian Apostolic Church. Սասունցի Դավիթ – David of Sassoun is the title of the third of the four cycles of the epic, each corresponding to a generation of national heroes and named after the leading hero of that generation, but in Armenian popular culture David of Sassoun is often used as the title for the entire work. This monumental equestrian statue by Երվանդ Քոչար – Ervand Kocharyan and erected in 1959 has become something of a symbol of Yerevan.  

 

 

     
 
Վաղարշապատ – Vagharshapat – Etchmiadzin
 

 

 

 

     
 
Երևան – Yerevan
 

 

 

   
   
Արարատ – Mount Ararat
   
         
  Higher in elevation than Mount Blanc of France and Italy (Elevation 4,810 m m / Prominence 4,696 m), though not as high as
Mount Elbris in Russia (Elev. 5,642 m / Prom. 4,741 m), Mount McKinley in Alaska (Elev. 6,194 m / Prom. 6,118 m), or
Aconcagua of Argentina (Elev. 6,961 m / Prom. 6,961 m), would many of us argue with the statement that Mount Ararat
is the most important mountain of European Christendom, except notably for the circumstance that the mountain
resting place of Noah's Ark lies on the Armenian Plateau lies in Asia Minor and within the boundaries of the nation-state
of Muslim Turkey?
 

 

 

Saint Gregory the Illuminator

Saint Gregory the Illuminator, scupture in Vatican

 

from Metropolitan Museum of Art in New York City

Khatchkar (Stone Cross) in the Metropolitan Musuem of Art in New York City
carved 1100-1200, in Lori Province, Armenia
Notice at the bottom the Angel, lion, ox and eagle
of SS. Matthew, Mark, Luke and John.

 

 

 

  Asia Minor  
 

The red-colored provinces in eastern Asia Minor pictured on the map above are those regions in which the Armenian Christians predominately resided before the Turks burned, raped, shot and starved 1,500,000 of these Christians to death during the Armenian Genocide, conventionally dated to have begun on 24 April 1915, in fact occurring from 1914 through 1918.

 

 

 

 

  A covering for the tomb of the Reverend Father Komitas  
  A covering for the tomb of the Reverend Father Komitas, who was martyred in Constantinople on 25 October 1707, in exhibition Aspects of Armenian Art, The Kalfayan Collection in the in Museum of Byzantine Culture – Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, Θεσσαλονίκη – Thessaloniki. A gesture of reconciliation between Orthodox and Oriental Orthodox Christians, not yet in the Full Communion of the Orthodox-Catholic Church.  

 

 

 

  Etchmiadzin Cathedral detail of Christ with two fingers symbolizing two natures or a single combined divine-human nature  
    Էջմիածնի Մայր Տաճար – Etchmiadzin Cathedral near Yerevan    
         
 

Those familiar with Christian iconography will at once recognize the gesture of Christ in this figure on the façade of this preeminent cathedral of the Oriental Orthodox, that is, Non-Chalcedonian family of Churches, a striking testimony to the fact that the Oriental Orthodox are not, and never were, Monophysite.

 

 

 

from northeast   from northwest

 

 

   

 

   
  Armenian Cathedral Moscow
   

 

Մոսկվայի հայկական վանքային համալիր - Армянский храмовый комплекс в Москве - Holy Transfiguration Armenian Cathedral of Moscow
... though the Oriental Orthodox Armenians are not yet in Full Communion with their Orthodox Russian hosts and brothers, let us change this within this generation, before 2035.

 

 

symbols of Orthodox Catholic unity

 

Armenian Church complex Moscow
  Մոսկվայի հայկական վանքային համալիր - Армянский храмовый комплекс в Москве  

 

 

 

     
  Մատենադարան – Matenadaran / Մեսրոպ Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի ինստիտուտ – Mesrop Mashtots Institute of Ancient Manuscripts  

 

 

 

  1569 Manuscript of writings of Yeghishe on the 5th Century Armenian Persian Wars  
  In the Matenadaran, a manuscript from 1569 from the writings of Եղիշե – Yeghishe Vardapet (410 – 475) describing the successful revolt of the Christian Armenians in the 5th century against the rule and the Zoroastrian religion of the Sassanid Persians, which revolt culminated in the Ավարայրի ճակատամարտ – Battle of Avarayr on 26 May 451 AD under the command of Saint Vardan Mamikonian. Though a military defeat, in which Saint Vardan was also killed, the battle is counted as a moral victory which paved the way for the Nvarsak Treaty under Vardan's nephew in 484, by which treaty Armenians won the right to freely practice Christianity. And yet this upheaval and the Battle of Avarayr had far reaching consequences of another sort. From this remove it is impossible to gauge the full extent of suchconsequences, but at all events they were of the first moment. The Armenians were unable to attend the Church Council which came to be regarded as the Fourth Ecumenical Council, the Council of Chalcedon, which took place from from 8 October to 1 November of that same year, 451 Anno Domini. Would a delegation from the Armenian Church have made a difference? Might there have been among the Armenian bishops a voice which could have brought the two sides together in the formulation of a definition on Christology, as it is now widely accepted among the best thinkers on the subject that the underlying Christological understanding of those who accepted the Definition of Chalcedon and those who came to be known as Non-Chalcedonian is in fact the same. Or might Κύριλλος Ἀλεξανδρείας – Cyril of Alexandria have pursuaded the Armenians to accept the very Definition of Chalcedon which was his, without further clarification in the definition itself, had those bishops been personnally in attendance?  

 

 

       

 

 

 

coloco_y_bendijo

  Armenian Catholic Cathedral of Our Lady of Bzommar in Montevideo in Uruguay  

 

 

 

perenne_gratitud

   

Catedral Católica Armenia Nuestra Señora de Bzommar en Montevideo en Uruguay

Armenian Catholic Cathedral of Our Lady of Bzommar in Montevideo in Uruguay